ZAPISKI Z SZUFLADY (ANTYK - RENESANS)

SPARTAAA !!!

2011-10-31T14:53:00.004+01:00

Maluję obecnie figurki do antyku. Zaczęło się całkiem niewinnie. Wojny Diadochów, Wojny Punickie, pomalowałem trochę Rzymian, odświeżyłem Numidów, pomalowałem znowu kilku Libijczyków, kupiłem zestaw Iberów … i zacząłem się zastanawiać nad wojnami tego okresu w Grecji. Wiadomo: dominacja Macedonii, Związek Etolski, Związek Achajski, przeciwnicy Achajczyków czyli Spartanie … zaraz, zaraz Spartanie, Spartanie, SPARTANIE !!!

Od razu gonitwa myśli: Kleomenes III, dyktatura Nabisa, hoplici w pylosach … nie ma z czego tego zrobić … to może zrobię wcześniejszych w koryntach.

No i się zaczęło – wygrzebałem swoje zapasy hoplitów, zakupiłem zestaw Zvezdy w kirysach torsowych … i rezultacie maluję Spartan o jakieś 200 lat wcześniejszych :)
Koledzy może się nie obrażą jak ich wystawię pod Sallazją zamiast właściwych.

Nowe zakupy - Iberowie

2011-10-21T08:47:00.001+02:00

Nowe zakupy - Iberowie z firmy Orion – będzie trochę pracy przy usuwaniu nadlewek i wymianie oszczepów, ale efekt powinien być dobry (mają ciekawe sylwetki).

Ciężka Jazda Libo-Fenicka (Kartagina, Wojny Punickie)

2011-08-31T19:45:00.002+02:00

Ostatnia formacja w tej serii - ciężka jazda libo-fenicka, uzbrojona
na wzór grecko-macedoński - miał to być Święty Szwadron Kartaginy, ale
nie wiem czy się udał? Oceńcie sami...
Też bardzo dawno malowane :)

Numidyjska Jazda Lekka (Kartagina, Wojny Punickie)

2011-08-30T18:35:00.003+02:00

Kolejny "dupcio" (termin ten został wytłumaczony w poprzednim poście :) -
jeszcze starszy.
Teraz chyba wiadomo dlaczego tamten oddział nazwałem libijską a ten
numidyjską jazdą - ci obywatele stanowczo dłużej przebywali na słońcu :)

Lekka Jazda Libijska (Kartagina, Wojny Punickie)

2011-08-29T18:55:00.004+02:00

Rozpoczynam nową serię: DP-TO (czytaj: dupto albo "dupcio") czyli
Dawniej Pomalowane - Teraz Odświeżone :)
PS.
Nigdy nie wiedziałem na jaki kolor malować skórę starożytnych
mieszkańców północnego wybrzeża Afryki - stąd kilka eksperymentów.
Ci Panowie najwyraźniej nie opalili się zanadto - może zbyt długo
służyli w Pn. Italii, gdzie słońce tak bardzo nie przypieka :)

Rzymianie do boju!

2011-08-15T09:48:00.002+02:00

Mam chwilę wolnego czasu (wysłałem rodzinkę na wakacje) i mogę
dokończyć pierwszą partię Rzymian - 148 Velites i Hastati oraz 12
konnych italskich sprzymierzeńców. Figurki są już pomalowane i
"złoszowane" -teraz maluję podstawki i będę robił drobne poprawki.
Niedługo zabrzmi hasło: "Rzymianie do boju!" :)

DBA na "Grenadierze"

2010-05-10T14:23:00.001+02:00

Wojny Włoskie: Królestwo Francji kontra Państwo Kościelne

2009-07-27T07:43:00.016+02:00

Krótki opis bitwy:

Siły Królestwa Francji (5200 piechoty, 2000 jazdy-rycerzy, 32 działa)

Prawe skrzydło: 2 oddziały (po 3 elementy) rycerzy francuskich (800 koni),

Centrum: 2 baterie artylerii (po 2 elementy) (32 działa), 1 oddział francuskich pikinierów zaciężnych (4 elementy) (1200 ludzi), 1 oddział pieszych kuszników (4 elementy) (800 ludzi).

Lewe skrzydło: 3 oddziały (po 3 elementy) rycerzy (2 francuskich i 1 kondotierów włoskich) (1200 koni), 1 wielka kolumna Szwajcarów (1 oddział pik - 6 elementów i 1 oddział halabard 4 elementy) (3200 ludzi).

Armia Papieża (11200 piechoty, 2000 jazdy - w tym 1200 rycerzy i 800 lekkiej jazdy)

Prawe skrzydło: 1 oddział (3 elementy) rycerzy włoskich (400 koni), 1 oddział (4 elementy) mieczników włoskich (800 ludzi), 1 oddział (4 elementy) kuszników włoskich (800 ludzi).

Centrum: 1 oddział (3 elementy) rycerzy włoskich (400 koni), 1 wielka kolumna lancknechtów (1 oddział pik - 12 elementów, 1 oddział straceńców - 4 elementy z dwuręcznymi mieczami i 1 oddział arkebuzerów - 4 elementy) (6400 ludzi).

Lewe skrzydło: 1 wielka kolumna piechoty romańskiej (1 oddział pik - 6 elementów, i 1 oddział arkebuzerów - 4 elementy) (3200 ludzi), 1 oddział (3 elementy) rycerzy włoskich (400 koni), 2 oddziały lekkiej jazdy (po 3 elementy): 1 konnych kuszników i 1 arkebuzerów (800 koni).

Bitwa miała charakter spotkaniowy tzn. obie strony były ofensywne

Plan francuski – obrona w centrum i atak na skrzydłach
Plan papieski – atak w centrum z osłoną skrzydeł

Bitwa rozpoczęła się atakiem rycerstwa francuskiego na obu skrzydłach. Zadaniem rycerzy miało być zmiażdżenie skrzydeł papistów i atak na flankę piechoty papieskiej stojącej w centrum. Patrząc jednak na siły wystawione na polu bitwy wydawało się, że nic nie powstrzyma centrum papistów, w którym znajdowały się dwie wielkie kolumny piechoty i jedynie rycerze francuscy ujdą cało ze starcia.
Stało się jednak inaczej…
Rycerze francuscy szybko złamali opór na skrzydłach i zmienili kierunek ataku na centrum. Prawe skrzydło wykonało manewr szybko i bez problemów, natomiast lewe skrzydło czekała przykra niespodzianka w postaci obozu obsadzonego przez tarczowników włoskich, którzy sprawnie wyparli rycerzy z obozu.
W czasie walk na skrzydłach centrum wojsk papieskich ruszyło do przodu w celu rozbicia obrony francuskiej, zdobycia stanowisk artylerii i zajęcia obozu – co przypieczętowało by klęskę wojsk francuskich. Okazało się jednak, że manewr piechoty papieskiej nie jest tak dynamiczny jak być powinien i skrzydła wojsk papieskich przestały istnieć zanim piechota wojsk papieskich dotarła do pozycji centrum francuskiego.
Główną siłą centrum wojsk papieskich była wielka kolumna lancknechtów, która dochodząc do pozycji francuskich otrzymała poważne straty od artylerii francuskiej i została powstrzymana przez małą kolumnę milicji pikardyjskiej. Jednocześnie lancknechci zostali zaatakowani z prawej flanki przez kolumnę Szwajcarów (nieskutecznie powstrzymywanych przez rycerzy włoskich), a od tyłu i od drugiej flanki przez rycerzy francuskich – co skończyło się dla nich tragicznie, chociaż długo stawiali opór.

W tym czasie druga kolumna piechoty włoskiej wykonywała manewr na flankę artylerii francuskiej – zdobywając jedną z baterii.

Bitwa zakończyła się uzgodnieniem stron, że papiści wycofują się z pola bitwy siłami, które ocalały - kolumną piechoty włoskiej oraz tarczownikami.

A to ja podczas bitwy :)

Kilka fotek:

Wojny Włoskie: Królestwo Francji kontra Państwo Kościelne

2009-07-27T07:43:00.009+02:00

Kilka fotek z Maroka

2009-06-03T22:15:00.014+02:00

Wojny Włoskie 1503-1515 r. - druga bitwa testowa Cz.2

2009-03-02T18:31:00.021+01:00

Krótki opis bitwy:

Stroną ofensywną byli Francuzi. Hiszpanie bronili się zza pasa umocnień polowych.
Na prawym skrzydle rycerze francuscy zaatakowali stradiotów osłaniających umocnienia Armii Hiszpańskiej. Za nimi posuwali się włoscy tarczownicy i strzelcy. Stradioci manewrując na przedpolu wycofali się i skryli za linią rycerzy włoskich, hiszpańskich arkebuzerów i artylerii. Stojąca w głębi szyku hiszpańskiego kolumna lancknechtów dostała rozkaz przemaszerowania na drugie skrzydło.
W centrum atakowała kolumna lancknechtów, będących na żołdzie Króla Francji, wspomagana przez straceńców i arkebuzerów. Umocnienia hiszpańskie w centrum były bronione przez dwie corunelle. W głębi szyku hiszpańskiego stała kolumna pikinierów papieskich – stanowiąca odwód Armii Hiszpańskiej.
Na lewym skrzydle francuskim atakowała wielka kolumna Szwajcarów, na służbie Króla Francji. Mieli oni przeciw sobie rycerzy hiszpańskich wspartych przez oddział konnych kuszników. Na tyłach linii rycerzy znajdował się obóz hiszpański.
Plan Fracuzów zakładał obejście Armii Hiszpańskiej zgrupowaniem rycerzy francuskich.
Został on zrealizowany właśnie w momencie, kiedy dochodziło do pierwszych starć na skrzydłach. Rycerze francuscy wyjechali na tyłach centrum hiszpańskiego, na lewo od obozu i zaatakowali kolumnę papistów.
W tym momencie szczęście wojenne odwróciło się od Króla Francji - nastąpiła chwilowa dezorganizacja i paraliż jego armii, co dało czas na przygotowanie się kolumny pikinierów papieskich do obrony i przegrupowanie rycerzy hiszpańskich, przeciw nowemu zagrożeniu. Gdyby nie ta nieoczekiwana chwila wytchnienia dla Hiszpanów – bitwa prawdopodobnie zakończyłby się ich pogromem.
Pikinierzy papiescy mimo bohaterskiego oporu ulegli rycerzom francuskim, ale zyskali czas na manewr kolumną lancknechtów, pozostających na służbie Króla Hiszpanii – którzy przemieścili się z lewego na prawe skrzydło i zagrodzili drogę Szwajcarom, wdzierającym się prawie do obozu. Jednocześnie w bok kolumny Szwajcarów wbili się rycerze hiszpańscy.
W tym czasie na lewym skrzydle hiszpańskim rycerze włoscy przeciwstawiali się szarży rycerzy francuskich, którzy mieli nad nimi dwukrotną przewagę. Ich bohaterska walka ochroniła tyły odchodzącej i atakującej Szwajcarów kolumny lancknechtów hiszpańskich.
W centrum lancknechci francuscy zaatakowali jedną z corunelli hiszpańskich, podczas gdy druga corunella znajdowała się pod ostrzałem arkebuzerów i kuszników.
Bitwa dochodziła do punktu kulminacyjnego: kolumna Szwajcarów zmagała się z lancknechtami i rycerzami hiszpańskimi, a corunella hiszpańska z kolumną lancknechtów francuskich. Obie z tych walk okazały się zwycięskie dla wojsk Króla Hiszpanii.
Resztki wojsk francuskich wycofały się na pozycje wyjściowe ścigane przez lekką jazdę hiszpańską.

Wojska Króla Hiszpanii stoczyły piękną bitwę obronną, dokonały zręcznego manewru po liniach wewnętrznych i odparły koncentryczny atak wojsk francuskich (w tym atak na tyły). Swojej wartości dowiodły hiszpańskie corunelle, sprawnie manewrując i przeciwstawiając się atakom rycerzy i lancknechtów.

***

Tyle widziane oczami świadka, który ze względu na kłopoty z zacinającą się przyłbicą i koniecznośc zasłaniania się przed ciosami francuskich mieczy być może nie wszytko zobaczył i nie wszystko zapamiętał.

***

rycerze hiszpańscy

tarczownicy włoscy

rycerze włoscy

szarża rycerzy francuskich na kolumnę papistówszarża rycerzy francuskich na rycerzy włoskich
arkebuzerzy francuscy podchodzą pod pozycje hiszpańskie
kusznicy francuscy podchodzą pod pozycje hiszpańskie
artyleria hiszpańska ostrzeliwuje wojska francuskie
artyleria francuska ostrzeliwuje wojska hiszpańskie

Wojny Włoskie 1503-1515 r. - druga bitwa testowa

2009-02-28T14:00:00.010+01:00

Wojny Włoskie 1503-1515 r. - bitwa testowa cz.3

2009-02-08T10:14:00.006+01:00

lancknechci w służbie francuskiej

Hiszpanie

rycerze francuscy

lancknechci forsują kamienny mur

rycerze włoscy

strzelcy prowadzą ogień do Hiszpanów

widok z pozycji artylerii francuskiej na atakowane pozycje hiszpańskie

Wojny Włoskie 1503-1515 r. - bitwa testowa cz.2

2009-02-07T15:26:00.009+01:00

front jazdy francuskiej

miecznicy lancknechtów forsują kamienny mur

Szwajcarzy

lancknechci

ginetes kontra kusznicy

atak ginetes na rycerzy francuskich

Wojny Włoskie 1503-1515 r. - bitwa testowa cz.1

2009-02-07T09:51:00.031+01:00

lancknechci w starciu z hiszpańską corunellą

ginetetes atakują francuskich kuszników konnych

rycerze francuscy kontra hiszpańscy ginetes

rycerze francuscy ruszają ponownie na hiszpańską corunellę

rycerze francuscy kontra ginetes

lancknechci sforsowali kamienny mur i ruszają na kolejną corunellę

halabardnicy szwajcarscy

starcie rycerzy francuskich i weneckich

kolumna pikinierów szwajcarskich

wielka bateria artylerii hiszpańskiej

stradioci

carunella hiszpańska

pikinierzy szwajcarscy

rycerze weneccy

rycerze włoscy

początkowy fragment bitwy - kusznicy i rycerze francuscy, a dalej kolumna Szwajcarów

rycerze włoscy

w środku szyku: rycerze francuscy ruszają na wyłaniającą się zza wzgórza corunellę hiszpańską

ginetes objeżdżają linię rycerzy francuskich

atak rycerzy francuskich na corunellę

lancknechci forsują kamienny mur

stradioci

rycerze włoscy

strzelcy szwajcarscy prowadzą ogień do Hiszpanów

kolumna pikinierów szwajcarskich

Litewskie klimaty cz.4 czyli sztandary wydrukowane

2009-01-06T18:39:00.002+01:00

Idę na łatwiznę - wydrukowałem sztandary. Mam nadzieję, że nie przesadziłem z wielkością :)

Litewskie klimaty cz.3 czyli przygotowania

2009-01-04T10:16:00.004+01:00

Figurki przerobione. opodstawkowane i pociągnięte podkładem - teraz jeszcze trochę szpachli i mogę zacząć malować.

Litewskie klimaty cz.2 czyli jak z Rusina zrobić Bałta

2008-12-26T16:03:00.013+01:00

Ostatnimi czasy byłem zajęty innymi projektami (szczególnie współczesnością) i dlatego trochę zaniedbałem moje średniowiecze - rezultat: nadal tkwię w etapie przeróbek. W związku z tym postanowiłem podzielić się moimi przemyśleniami dotyczącymi możliwości wykorzystania zestawu figurek Zvezdy dla stworzenia jazdy litewskiej z przełomu XIV i XV wieku.
Wojskowość ludów bałtyckich wykształciła kilka charakterystycznych elementów uzbrojenia, które powinny znaleźć się w wyposażeniu wojów tak, żeby nabrali oni charakteru litewskiego:

Tarcze-pawężki - ludy bałtyckie wytworzyły odrębny typ tarczy drewnianej, który następnie rozpowszechnił się w Europie Środkowej (stając się m.in. narodową tarczą czeskich husytów, choć także Krzyżacy doceniali jej zalety).

Sulice - bałtyjską odmianę broni drzewcowej, która w odróżnieniu od zwykłej włóczni dorównywała, a niekiedy przewyższała swoją długością ciężkie kopie rycerskie (dochodziła do 5m długości), zachowując lekkość i elastyczność.

Hełmy - charakterystycznym wytworem bałtyjskim była pikelhauba - odmiana hełmu stożkowego. Litwini stosowali także kapaliny bizantyjskie oraz ruskie, wydłużone hełmy stożkowe.

Pozostałe elementy uzbrojenia będą zbliżone do uzbrojenia ruskiego co świadczy o dużych wpływach, jakie wywierała na Litwie kultura ruska w okresie wschodniej ekspansji tego państwa, na tereny osłabione najazdami mongolskimi.

CDN.

Litewskie klimaty Cz.1

2008-12-03T10:29:00.005+01:00

Zabrałem się wreszcie do formowania wojsk litewskich z przełomu XIV i XV wieku.
Armia Litewska w moim wydaniu :) będzie składała się z czterech kontyngentów, różniących się wyglądem, uzbrojeniem i częściowo taktyką:

- rdzennych oddziałów litewskich (z Litwy i Żmudzi) – charakterystyczne zbroje, pawężki lub tarcze migdałowe, kapaliny lub bałtyjskie hełmy stożkowe, sulice itd.,
- bojarów ruskich (z księstw ruskich włączonych lub podległych Wielkiemu Księstwu Litewskiemu) – zbroje ruskie, tarcze migdałowe lub okrągłe, hełmy stożkowe, włócznie, szable/miecze, łuki itp.,
- rycerzy polskich (polskich osadników rycerskich z terenów Polesia i Ukrainy, najemników polskich) oraz możnowładców litewskich noszących zbroje w stylu zachodnioeuropejskim – pancerze zachodnioeuropejskie - głównie kirysy kryte materiałem, łebki, tarcze trójkątne, kopie, kusze itd.
- tatarów osiadłych na Litwie i posiłków z terenów podległych Złotej Ordzie – chińskie zbroje lamelkowe, pancerze skórzane wzmacniane płytkami żelaznymi, okrągłe tarcze, szable, łuki refleksyjne itp.

Najliczniejszy kontyngent (ok. 50%) będą stanowili bojarzy ruscy.
Większość sił będą stanowili konni – przewiduję zrobienie tylko małych kontyngentów lekkiej piechoty (litewskiej/bałtyjskiem oraz ruskiej). Myślę też nad kontyngentem ciężkiej piechoty polskiej w stylu zachodnioeuropejskim.

C.D.N.

Nowy zestaw HaT-a - 8189 El Cid Almoravid Infantry

2008-10-10T10:08:00.016+02:00

Zachęcony ładnymi figurkami zakupiłem sobie ostatnio nowy zestaw HaT-a - 8189 El Cid Almoravid Infantry

Wcześniej nie zajmowałem się wojnami w Al-Andalus (czyli kraju Wandalów) – moje zainteresowania średniowiecznym islamem były zlokalizowane bardziej na wschodzie (Sułtanat Mameluków, Krucjaty, Sułtanat Seldżuków, a później Imperium Otomańskie)

Co prawda Bitwa pod Las Navas de Tolosa, przełomowe starcie w czasie rekonkwisty miało miejsce 16 lipca 1212 roku (czyli na początku XIII w.) – więc mieści się w przyjętym przeze mnie okresie późnego średniowiecza (XIII-XV w.). Armia chrześcijańska składająca się z oddziałów króla Kastylii Alfonsa VIII oraz jego sojuszników: króla Nawarry Sancha VII, króla Aragonii Piotra II, króla Portugalii Alfonsa II oraz rycerzy-ochotników z całej Europy i kontyngentów z zakonów rycerskich (razem 50-80 tys.walczących), starła się tam z armią muzułmańską, złożoną z wojsk kalifa Muhammada an-Nassira, wspartych oddziałami arabskimi i berberyjskimi z Afryki Pn. (oceniana na 90-120 tys. ludzi).

Jeszcze nie wiem, czy będę chciał rozwijać ten okres – jeżeli nie zakupione to figurki posłużą mi jako piechota beduińska i arabska w Syrii.

Poniżej kilka moich wcześniejszych, nie dokończonych produkcji. Wymagają jeszcze washa, domalowania szczegółów oraz zrobienia podstawek.

Arsenał sułtański w Stambule

2008-10-02T08:24:00.036+02:00

Właśnie wróciłem z Turcji i korzystając z chwili wolnego czasu zamieszczam zdjęcia jakie zrobiłem w arsenale mieszczącym się w Starym Pałacu Sułtańskim w Stambule.

Husyci w XV w.

2008-01-10T11:35:00.000+01:00

Pozostał jeszcze jeden temat - Husyci Czescy oraz Krucjaty Antyhusyckie. Do niego należy włączyć także Królestwo Węgierskie i Cesarstwo.

Wszystkie te tematy z okresu późnego średniowiecza splatają się w jeden okres obejmujący Europę w XIII-XV w. (zarówno zachodnią - np. wojna stuletnia, wojny burgundzkie, jak i wschodnią: wojny polsko-krzyżackie i krucjaty wschodnioeuropejskie), a figurki zrobione do tych tematów mogą być wykorzystywane wymiennie i wzajemnie się uzupełniać (np. Tatarzy pod Grunwaldem lub Francuzi pod Nikopolis).

Burgundia w XV w.

2008-01-10T11:29:00.000+01:00

Jeszcze inny temat, który mnie zajmuje i do którego zrobiłem już trochę figurek to dzieje Burgundii od okresu Krucjaty Antytureckiej, poprzez Wojnę Stuletnią po Wojny Burgundzkie.
Temat ten obejmuje także przeciwników i sojuszników Burgundii w tym okresie: Imperium Tureckie, Królestwo Francuskie, Królestwo Angielskie oraz Cesarstwo Niemieckie.

Zrobiłem nieco rycerstwa do tego okresu, a dużo więcej czeka na dokończenie. Także zastanawiam się nad washem tych figurek.

Skandynawia w XIII-XVw.

2008-01-10T11:07:00.000+01:00

Kolejnym tematem z okresu późnego średniowiecza, który mnie interesuje i jaki chciałbym "odkurzyć" są dzieje państw skandynawskich - od okresu krucjat przeciw Bałtom i Rusi po Unię Kalmarską i jej rywalizację z Hanzą (i popierającym Hanzę Zakonem Krzyżackim).

Szczególnie jestem zainteresowany kwestią współpracy Unii Polsko-Litewskiej oraz Unii Kalmarskiej przeciwko Państwu Zakonnemu.

Jak dotąd robiłem tylko rycerzy duńskich i szwedzkich oraz elementy zaciężnej piechoty duńskiej stanowiącej podstawową siłę floty tego królestwa. Zrobiłem też ok. 20 wojowników estońskich. Całość wymaga jeszcze washa.
Zgromadziłem także materiał na chłopskie pospolite ruszenie duńskie, które wyglądem i standardem uzbrojenia bardzo przypominało Wikingów z wcześniejszych wieków.
Mam w dalszych planach zrobienie kilku okrętów charakterystycznych dla flot: duńskiej i hanseatyckiej.
Temat ten także obejmuje zrobienie figurek charakterystycznych dla Rusi i Mongołów (Tatarów).

Wielka Wojna Polsko-Krzyżacka 1410r.

2008-01-07T10:15:00.000+01:00

Drugim tematem, jaki chciałbym odświeżyć jest Wojna z Zakonem Krzyżackim.

Nie zdecydowałem się jeszcze na konkretny przelicznik – chciałbym na początek odświeżyć moje stare figurki i dorobić trochę nowych. Docelowo chciałbym mieć reprezentację wszystkich stron konfliktu.

Na podstawie lektury książki Witolda Mikołajczaka - "Grunwald 1410, Krok od klęski" opracowałem skład armii uczestniczących w konflikcie:

Armia Polska:

Wielkopolska i Kujawy:

10 chorągwi:

ziemi poznańskiej,
ziemi kujawskiej,
ziemi kaliskiej,
arcbp gnieźnieńskiego,
bp poznańskiego,
wojewody poznańskiego,
kasztelana poznańskiego,
kasztelana śremskiego,
starosty wielkopolskiego,
Marcina ze Sławska h. Zaręba

- średnia liczebność 500-600 zbrojnych (razem 5-6 tys.)

Oprócz tego Wielkopolska zmobilizowała rycerzy mieszkających na północ od rzeki Wełny - pod dowództwem starosty nakielskiego Macieja z Wąsoczy uderzyli oni na Pomorze.

Ziemia Łęczycko-Sieradzka:

3 chorągwie ziemskie:

łęczycka (500),
sieradzka (500),
wieluńska (400 - wzmocniona zaciężnymi ze Śląska)

oraz z nadwyżek mobilizacyjnych chorągwie:

wojewody łęczyckiego (400),
wojewody sieradzkiego (400)

- razem 2,2 tys. zbrojnych

Księstwa Mazowieckie i Ziemia Dobrzyńska:

2 chorągwie płockie (500 i 400),
księcia Janusza (600),
ziemi dobrzyńskiej (300)

– razem 1,8 tys.

Małopolska:

5 chorągwi ziemskich:

ziemi krakowskiej (800),
ziemi sandomierskiej (500),
ziemi przemyskiej (500),
ziemi lubelskiej (500),
ziemi chełmińskiej (500),

16 chorągwi prywatnych:

kasztelana krakowskiego (400),
wojewody krakowskiego (400),

(pozostałe po 300):

woj. sandomierskiego,
kaszt. wojnickiego,
marszałka,
podkomorzego,
kaszt. wiślickiego,
Dobiesława z Oleśnicy,
Spytka z Jarosławia,
kaszt. sądeckiego,
Jana Mężyka z Dąbrowy,
podkanclerzego,
Mikołaja Kmity z Wiśnicza,
Gryfów,
Zakliki Korzekwickiego,
Koźlerogi

- razem około 8 tys.

Ruś Halicko-Włodzimierska i Podole:

5 chorągwi ziemskich (po 400):

lwowska,
halicka,
3 podolskie,

- razem około 2 tys.

Chorągwie przyboczne i najemne:

gończa (400),
nadworna (400),
św. Jerzego (500 jazdy i 500 piechoty),
Jana Jenczykowica (Morawianie – 500),
Gniewosza z Dalewic (Polacy, Ślązacy, Czesi i Morawianie – 300-400 jazdy i 400 piechoty), plus około 1000 piechoty (w dwóch rotach)

- razem Armia Królestwa Polskiego ok. 21-22 tys. jazdy i 2 tys. piechoty

Armia Litewska:

Chorągwie Ziemskie (20):

trocka,
wileńska,
grodzieńska,
kowieńska,
lidzka,
miednicka,
3 smoleńskie,
połocka,
witebska,
kijowska,
pińska,
drohicka,
mielnicka,
nowogrodzka,
brzeska,
wołkowyska,
krzemieniecka,
starodubowska

- średnia wielkość 350 - razem około 7 tys.

Chorągwie przyboczne Wielkiego Księcia (10) po 200 razem 2 tys.

Chorągwie książąt litewskich:

Zygmunta Korybuta,
Szymona Langwinowicza,
Jerzego Langwinowicza po 300

– razem 900

Chorągwie tatarskie (7-8 ) razem 2-3 tys.

- razem Armia Litewska około 13 tys.

Armia Krzyżacka:

Ziemia Chełmińska:

rycerzy ziemi chełmińskiej (300),
bp chełmińskiego (300),
toruńska (500),
chełmińska (250),
grudziądzka (250),
kowalewska (200),
nieszawska (200),
Rogożna (200),
Koprzywna (200),
Brodnicy (200),
Bratjan i Nowego Miasta (200),
Łaszyna (200).

- razem około 3 tys.

Pomorze Gdańskie:

Starogardu Gdańskiego (300),
Tucholi (300),
Gdańska (500),
komtura gdańskiego (400),
Człuchowa (300),
Tczewa (300),
gniewsko-frankońska (400).

- razem około 2,5 tys.

Brakuje chorągwi: Świecia (Henryka von Plauena), Chojnic, Bytowa i Lęborka

Prusy:

bp pomezańskiego (400),
bp sambijskiego (400),
bp warmińskiego (250-500 konnych i 250 pieszych),
wielkiego komtura (400),
podskarbiego (400).
Balgi (200),
Królewca (450),
Brundsbergu (300),
Bartenstein (300),
Ostródy (300),
Elbląga (450),
Św. Siekierka (200),
Brunszwik (200),
Szczytno (300),
Ragneta (200),
Knipdorf (200),
Holstein (200),
Brandemburga (300).

- razem około 5,7 tys.

Chorągwie Zakonu:

wielkiego mistrza (600),
mniejsza (400),
całego zakonu (500),
inflancka (600).

- razem około 2,1 tys.

Chorągwie ochotnicze, sojusznicze i zaciężne:

Św. Jerzego (1200),
Kazimierza Szczecińskiego (600),
Konrada Oleśnickiego (600),
żołnierzy zaciężnych (Nr 28 ) (500),
cudzoziemska - żołnierzy zaciężnych (Nr 29) (500),
cudzoziemska z Niemiec Dolnych - żołnierzy zaciężnych (Nr 36) (500),
cudzoziemska z Nadrenii (Nr 38 ) (500),
zaciężna z Miśni (500),
zaciężna z Westfalii (500),
zaciężna (Nr 50) (500).

- razem około 5,9 tys.

Razem: 18-19 tys. jazdy oraz 3-5 tys. piechoty (możliwe, ze chorągwie 28, 29 i 36 były piesze lub miały piesze roty).

Dodatkowe informacje dotyczące sztandarów i chorągwi można znaleźć tutaj:

http://www.akromer.republika.pl/flagi_dlugosz1.html http://pl.wikipedia.org/wiki/Sztandary_wojsk_krzyÅ¼ackich_z_Prus http://xoomer.alice.it/frmaid/Bandiere_Tann.htm http://xoomer.alice.it/frmaid/Bandiere_Pol.htm http://www.angelfire.com/ak5/alexflags/eastern_europe1.html